Vandaag en morgen zijn reisdagen, we verplaatsen ons van zuidoost Sulawesi naar midden Sulawesi: de Togean eilanden.

Vandaag hebben we de eerste schreden gezet op dat verplaatsingstraject. We zijn vanmorgen om 5:30 opgestaan en met het bootje van de homestay eigenaar naar de haven van Kaledupa gebracht. Van daaruit vertrekt om 6:00 uur de boot naar Wangiwangi.

Het is druk, naast de fast ferry ligt ook nog een houten ferry. Beide boten zitten vol, op de houten bout staan zelfs enkele brommertjes die meegenomen moeten worden. De drukte heeft met een of ander feest te maken, maar de clou van het geheel is me niet helemaal duidelijk.

We zitten op het open bovendek, de zon is gelukkig nog niet krachtig op dit tijdstip van de dag en de boot is razendsnel. Ongeveer een uur later staan we op de kade van Wangiwangi, de houten ark van Noah hebben we ver achter ons gelaten.

De auto staat alweer klaar, de boot naar Pasarwajo op het eiland Buton vertrekt om 8:30 vanuit een andere haven. Mooi de tijd om iets aan ons ontbijt te doen. We scoren langs de weg een nasi bungkus, een met en een zonder sambal en gaan op weg naar de boot. We zitten weer VIP en kunnen daar rustig ons ontbijt nuttigen, ondersteund door de airco. Imin bestelt nog een kop koffie en kop thee die even later als een soort roomservice bij ons bezorgd worden.

In de VIP ruimte ontmoeten we nu voor derde keer twee Indonesische dames, een uit Jakarta en een die in de VS woont. De eerste keer was bij het duiken bij Marimabuk, de tweede keer op de boot van Tomia naar Kaledupa. Zij gingen daar niet van boord maar reisden meteen door naar Wangiwangi. En nu is dus voor de derde keer op de ferry naar Pasarwajo. En ze steken meteen van wal! Of wij een blauwe tas hebben? Of heeft onze guide die blauwe tas? Grote vraagtekens in onze ogen! Wat is nou gebeurd: bij het uitstappen in Kaledupa heeft het personeel van de ferry gedacht dat die blauwe tas (zie foto van gisteren) van ons was en heeft die dan ook in het kleine bootje gekieperd. Wij verkeerden in de veronderstelling dat die tas van de zonnebril dragende hoodie was. In werkelijkheid is de tas van de duikgids die de dames begeleidt, met in de tas zijn totale duikuitrusting. Ik mag hopen dat hij goed verzekerd is!

In Pasarwajo staat Lativ te wachten met de auto. Onderweg naar Bau Bau kopen we nog wat bananen en een ananas, Imin doet daar nog twee gestoomde maiskolven bij en klaar is onze lunch. Rond een uur of een zijn we weer in ons onderkomen Nirwana, waar we een week geleden vertrokken zijn.