2 augustus

We zijn gisteren aangekomen in de Naibosho Conservancy. Vanmorgen om 5.50 staat Anne voor mijn tent. Opstaan, tijd voor een early morning safari. We drinken een kopje Masai Thee; water, veel melk, nog meer suiker aan de kook brengen in het kampvuur en dan (behoorlijk knoeiend) in een kopje schenken. Je kunt er licht bij slurpen als je drinkt, het is geen verplichting.

En dan in de auto, ‘to see what nature will show us’ zoals Dema zegt. Het is fris, zeker als de wind nog eens opzet als we een plateau op rijden dat boven de 1700 m ligt. We zitten ingepakt in Masai blankets. Even niet opgelet en twee petjes waaien de auto uit. Het petje van Thijs vinden we nooit meer terug.

Wel zien we weer veel beesten, weliswaar in kleinere aantallen dan in de Masai Mara. Bijzonder is een grote kudde giraffen en een watertje boordevol nijlpaarden. De hoeveelheid water en nijlpaardenpoep  is ongeveer gelijk, wat een spinazieachtig geheel oplevert met de geur van verrotte eieren. Voor je lol ga je niet op safari!

Als we terugkomen staat de ontbijttafel al klaar: gemengd fruit, mangosap, koffie, thee, geroosterd brood, pannenkoekjes, twee soorten jam, chocopasta, omelet, gebakken aardappels, worstjes, bacon; het kan niet op!

Na het ontbijt worden de douches in orde gemaakt. Water wordt verwarmd in het kampvuur, het warme water wordt in een zak gegoten die wordt opgetakeld in een vierkant tentje en als je dan op een houten vlondertjes staat kun je een handel naar beneden halen: je staat te douchen! In de tussentijd is er op de heuvelrand een kudde olifanten aan het foerageren. Ze komen steeds dichterbij. Als ze op een meter of 50 de riviergreppel rond het camp willen oversteken (de eerste staat al in de greppel) jagen de Masai ze weg door te roepen en te zwaaien. De olifanten blijven aan de overkant. Eén van de bewakers pakt een stoel en houdt ze vanaf nu in de gaten.

Na de lunch kan iedereen heerlijk relaxen. Coen en Thijs bouwen bij het kampvuur een eigen oven van keien waarop uiteindelijk een witte boterham geroosterd wordt! Ze krijgen respect van de Masai!

De olifanten komen niet meer terug, maar een groep koeien moet ook nog vanuit het kamp worden weggejaagd. Later komen de herders van deze kudde op de motor langs. Een van de kalveren is gegrepen door een leeuw, pole sana! Coen helpt om de kudde weer bij elkaar te brengen!

Om half vier gaan we voor onze safari. Dema wil ons nu graag echt leeuwen laten zien en door het kalf-incident denkt ze te weten waar ze te vinden zijn. Ons hoogtepunt van deze middag is dan ook ontmoeting met een groep van 15 leeuwen. Drie volwassen vrouwen hebben zich met 12 subadulten afgesplitst van een oorspronkelijke groep van 35. Deze groep blijkt hemelsbreed slechts enkele honderden meters van ons kamp verwijderd. In tegenstelling tot de Masai Mara zijn wij nu de enige auto die van het schouwspel kan genieten.

Om 19.00 uur gaan we terug naar het camp, langs het territorium van een luipaard. We speuren bomen en struikgewassen af, maar vinden geen luipaard. Het begint inmiddels behoorlijk donker te worden, de sporen van een weg zijn moeilijk te vinden. Dema mist ergens een afslag en dan is het rondjes draaien in een steeds donker wordende savanne. Ze belt diverse malen met het camp, gebruikt OSMand van Cockie en na een half uur vinden we de weg door het struikgewas terug. Om 20.00 zijn we thuis.

Daar is een heerlijk Keniaanse maaltijd voor ons bereid door onze kok Leto. We genieten van een runderstoof, lamspiesjes, gebakken spinazie, chapati, zilvervlies rijst, aardappelpuree en natuurlijk ugali. Aan de zeer hete salade, met wat tomaat en voornamelijk pepertjes, durven slechts twee van ons zich te wagen. We genieten enorm!

Morgen gaan we na een wandelsafari weer verkassen, u hoort van ons.