13 augustus

De eerste dag van deze vakantiereis dat er niks op het programma staat en dus slapen we uit, nou ja ‘uit’, om kwart voor zeven heb ik het wel gezien. We missen daardoor wel de kerkgang waar de hosselaar gisteren naar vroeg, maar zijn lekker op tijd voor het ontbijt!

Heerlijk weer al dat fruit, het bruine brood en voor de jongens de eindeloze rijen pannenkoeken. Thijs verzorgt voor iedereen een vers geperst glaasje sinaasappelsap en de koffie (op sterkte!) wordt per omgaande gebracht door de dienstdoende ontbijtdames. Morgen gaan we weer reizen, en als de dames dat horen beloven ze voor de jongens pannenkoeken te bakken en in te pakken voor de reis. Kan je het beter treffen?

Cockie heeft iets gelezen over een Jungle Snake Park in Ukunda, een paar kilometer verwijderd van ons onderkomen. Coen en Thijs hebben wel zin om mee te gaan, Luc, Anne en Freek blijven lekker bij het zwembad, plonzen en lezen. En nog even op en neer naar een winkeltje om wat snacks en bananen te kopen.

Wij houden met z’n vieren een tuktuk aan en moeten onmiddellijk in onderhandeling over de prijs van de rit naar het Snake Park. We vinden 1000 shilling wel voldoende, hij niet, ‘it is far away, mamma’, 2500 shilling is ok! Nee we geven je 1500 als je op ons wacht bij de slangen en anders voor jou een andere tuktuk. ‘OK, mamma, i will wait’.

Het Park is een bonte verzameling van nijlkrokodillen, schildpadden, slangen en kameleons. Vooral de slangencollectie is groot, van heel giftig naar giftig naar onschuldig. De dieren zitten in kleine hokjes, Coen vindt de bak van een Monitor lizzard helemaal niks maar het best zelf mooi.

We krijgen alle slangen te zien, ze zitten bijna allemaal onder een afwasteiltje dat voor ons opgetild wordt. Bij de erg giftige slangen vraagt de gids ons om een stapje terug te doen.

Hoogtepunt is de python, die uit het hok gesleept wordt, 50-60 kilo weegt het beest en de gids weet ons zo gek te krijgen om met z’n vieren het beest op onze nek te houden. Cockie voelt zich zeer oncomfortabel!

Dan weer terug naar huis, we geven de tuktukker 1700 shilling (hij kijkt een beetje sip) en sluiten ons moeiteloos aan bij de zwemmers en lezers. Nog even zwemmen in zee en dan is het al weer bijna tijd voor onze ‘linner’.

Ook een dag bijna niks doen vliegt voorbij! Morgenvroeg om 7 uur staat Josef weer voor de deur. Op weg naar het allerlaatste safarideel van deze reis.

U hoort van ons!