28 september

We vliegen om 6.35 uur met Transavia naar Kalamata, de randen van de nacht noemt men dat. Ik lees op Schiphol tijdens het wachten in de NRC een verhaal hoe PVV-er Barry Madlener in zijn eerste weken als minister van Infrastructuur de voorgenomen krimp van Schiphol terug liet draaien. De vliegbewegingen moeten op een andere manier berekend worden, meer met de modellen van KLM en Schiphol, niet te veel luisteren naar de bezwaren van omwonenden.

Om vandaag in de randen van de nacht te vliegen moeten we wel midden in de nacht opstaan. Om 2:40 uur loopt de wekker af. Om 3:00 uur staat de taxi voor de deur en 35 minuten later stappen we uit op Schiphol. Het is behoorlijk druk, in de wachtrij maakt een vrouw ruzie met iemand die voordringt, de tas past niet in de zelf-incheck, bij de balie voor te grote reiskoffers is de wachtrij nog langer. Wat verderop in de rij zien we Hans en Lisbeth, dat vrolijkt een beetje op!

Bij de gates 10-18 vliegt Transavia af en aan. Er vertrekken zelfs binnen vijf minuten twee vliegtuigen naar een zelfde Grieks eiland. Aan dit gekkenhuis doen wij dus ook mee!

In Kalamata worden we opgewacht door een medewerker van Ross Holidays, die verwijst ons naar een busje van het autoverhuurbedrijf, maar we moeten haast vechten om samen een plaats te krijgen in het busje. Bagage erin proppen en rijden maar. Dan blijkt bij het verhuurbedrijf dat we in alle hectiek een tas hebben laten staan op het vliegveld. Hans gaat terug, tas staat er nog en dan met z’n vieren op weg naar ons onderkomen in Giálova. Twee bungalowtjes naast elkaar, zwembad voor de deur en een prachtige baai wat verderop.

Even bijkomen, douchen, andere kleren aan (het is heerlijk warm hier) en dan op stap naar de baai voor een lekkere lunch. Heerlijk, we zitten zo’n kleine twee uur te smikkelen en te babbelen, lopen vervolgens nog een stuk langs de baai om te kijken of er nog vogels te spotten zijn. Valt tegen, vanavond voor zonsondergang nog maar eens gaan kijken. Op de terugweg scoren we hapjes, drankjes en ander lekkers in de super-agora bij ons om de hoek.

Nog even zitten en kletsen en dan opnieuw naar de baai om te kijken of de vogels wat willen. Jawel, we spotten flamingo’s en een ijsvogeltje. Wat verder weg staat een prachtige vogelkijkhut maar we hebben geen puf meer om daar naar toe te lopen. De randen van de nacht eisen hun tol!

Morgen maar eens heel rustig beginnen en daarna op excursie naar alle meuk die de oude Grieken als erfgoed hebben achtergelaten op de Peloponnesos.