30 september

We worden pas om half 9 wakker, de zon schijnt alweer volop en er waait een stevige wind (kracht 4-5). Het water in het haventje van Pylos vertoont schuimkopjes die in de loop van de dag veranderen in golven met schuim.

We bevinden ons dus in Pylos, een pittoresk stadje waar in het hoogseizoen vele malen meer toeristen zijn dan nu (gemeten aan het aantal uitspanningen). We kuieren op ons gemak langs de haven, op weg naar een ouderwets postkantoor waar we, nog ouderwetser, een postzegel kopen voor een ansichtkaart. Gelukkig hoeft die niet in de roestige brievenbus aan de muur van het kantoor, maar kan binnen achtergelaten worden. Benieuwd of deze vorm van informatie uitwisselen nog werkt!

En dan op weg naar het ‘Neokastro’ (‘Nieuwe kasteel’) dat op een heuvel ligt, iets ten westen van het stadje. We proberen via de achterdeur naar binnen te komen, maar dat is buiten de waard gerekend. De enige toegangsdeur in de lange vestingmuur zit op slot. Dus weer naar beneden en aan de andere kant omhoog naar de hoofdingang.

Het kasteel is een indrukwekkend intact gebleven vestingwerk, ergens in de 16^e eeuw gebouwd door Turken die de toegang tot de baai wilden verdedigen. De voortdurende oorlogen van Grieken en Turken hebben overal sporen achtergelaten. Tijdens een vakantie in Turkije bezochten we een spookdorp; alle inwoners waren verjaagd naar Griekenland, de huizen van een compleet dorp stonden te vervallen tot ruïnes.

Hier in Pylos stond op het terrein van het kasteel een moskee die tijdens alle strubbelingen omgevormd is tot de kerk van de transfiguratie van Christus. Religies, ze kunnen kennelijk niet met elkaar leven, ze maken meer kapot dan je lief is!

Hoe dan ook, het kasteel is een juweeltje. Een prachtige binnenplaats wordt omzoomd met kleine kamertjes waar tijdens alle gevechten die er geweest zijn, moeiteloos allerlei vrijheidsstrijders opgesloten kunnen worden. Nu worden de cellen gebruikt als opslagplaats voor spullen van een tentoonstelling die in de zomer gehouden is.

Maar ook in het laagseizoen wordt er volop tentoongesteld. We bezoeken de Ephorate of Underwater Antiquities uitstalling, die over twee gebouwen verspreid is. En we genieten van de tentoonstelling in het archeologisch museum van Pylos, dat ook op het kasteelterrein gehuisvest is.

We sluiten af met een kopje koffie op datzelfde kasteelterrein, in de zon, uitkijkend over een zonovergoten Ionische Zee met zo links en rechts prettig vogelgezang!

Bij het Poseidonia restaurant gaan we weer eens lekker zitten voor een uitgebreide lunch. Heerlijk achter glas, uit de wind, met aan de overkant van de straat een plaquette aan de muur dat dit het geboortehuis is van Konstantinos Tsiklitiras, de winnaar van de gouden medaille ‘verspringen uit stand’ op de Olympische Spelen in 1912 in Stockholm. Wie kent hem niet?

In de namiddag gaan drie van de vier musketiers op stap naar de noordkant van de lagune. Met de auto zoeken we een weg naar het strand van Voidokilia via een onverharde weg. Een beetje tricky met een huurauto die weer onbeschadigd ingeleverd moet worden. Een kleine wandeling heuvelop, een bezoekje aan de tombe van Thrasymedes, het kapelletje van de profeet Elia. Nog snel even boodschappen doen en dan naar huis. Weer een dag plat, volop genoten.

U hoort wel of we morgen nog wat gaan doen.