2 oktober

Helaas, geen medailles vandaag op de olympische baan. Cockie sprong 2,5 cm hoog uit stand, Paul haalde diezelfde afstand bij het verspringen: ex aequo derde plek! Er wordt alleen goud uitgedeeld!

Hoe dan ook, het was een indrukwekkende dag; vertrokken om 9:00 uur en terug om 18:30 uur met een hoofd vol indrukken. Vanuit onze standplaats Giálova naar het oude Olympia is ongeveer 100 km. Een rit door dorpjes en daar waar geen huizen staan, een monocultuur van olijfbomen met zo hier een daar een boom met citrusvruchten ertussen en, nog sporadischer, af en toe een granaatappel.

In Olympia belanden we in een grote drukte, we moeten ons met de auto tussen de touringcars door wurmen om op een parkeerplaats te komen. We hebben digitaal toegangskaartjes en een tijdslot voor het museum gereserveerd. Het slot gaat om 12:00 uur open. We hebben dus nog tijd voor koffie, weliswaar op een overvol terras, maar wil je wat dan moet je wat.

Dan melden we ons bij het museum, geen rijen, we laten onze kaartjes scannen en 10 stappen verder staan we in de wereld van zo’n 8 eeuwen voor onze jaartelling! Een prachtige collectie herbergt het museum, te veel om op te noemen, van speldjes voor je kleding tot helmen in allerlei soorten en maten, van kleine beeldjes van runderen tot gigantische Zeus-monumenten, van de Hermes van Praxiteles tot een beeldengalerij van een tympanon. En ga zo maar door!

Na ruim een uur staan we weer buiten; even een hapje eten in het dichtstbij zijnde restaurant. Een gekkenhuis, bediening die zich het vuur uit de sloffen loopt om alle groepen én een plaats toe te wijzen aan de tafeltjes, én van advies over het menu te dienen én minstens 5 talen door elkaar te praten. We overleven het en gaan daarna de opgravingen bezoeken van het oude olympische complex.

En niet te geloven, dat doen we bijna in serene rust. Kennelijk volgen bijna alle groepen de omgekeerde volgorde: eerst buiten het oude dorp en daarna binnen naar het museum.

Het oude Olympia is niet één oud complex, maar is vanaf ongeveer 800 v.Chr. tot een eeuw na Chr. gebouwd, herbouwd, over elkaar heen gebouwd en continu in ontwikkeling geweest. Oorzaak van dat voortdurende bouwen en herbouwen zijn o.a. aardbevingen en enorme overstromingen. Delen van het complex zijn dan weggevaagd en met de restanten wordt in een latere tijd weer wat gebouwd. In zekere zin kun je de opgravingen nu en het restaureren een nieuwe fase van bouwen noemen. Zo liggen bij de tempel van Zeus grote hoeveelheden stenen die als een soort legoblokjes zuilen moeten worden, of een dak versiering of wat dan ook.

En natuurlijk brengen we ook een bezoek aan het ‘stadion’ van het oude Olympia, een rechthoekige renbaan van 192 meter lang. En natuurlijk zijn er toeristen die hun kunsten willen vertonen en in gestrekte draf de baan heen en weer rennen.

Maar de belangrijkste plek voor de hedendaagse Olympische spelen is de tempel van Hera (ca 600 v. Chr.) waar eens in de vier jaar met grote plechtigheid het Olympische vuur wordt ontstoken.

Eenmaal weer thuis, frissen we ons even op en gaan dan bij zonsondergang naar ons favoriete lunchplekje. Ze hebben er ook avondeten!

Genoeg voor vandaag, morgen weer iets anders. U hoort het wel!