4 oktober

Hoe een wandeling bergop met wandelstok en een wrakke schouder je nachtrust kan verpesten, bewijst Cockie vandaag. Een nacht lang draaien en woelen om een juiste houding te vinden om een pijnlijke schouder te ontzien draait uit op pas om 5:00 uur in slaap vallen. Om 8:00 uur ben je dan een zombie die absoluut niet in staat is om een ‘afscheidsrondje lagune’ te lopen. Dus dat gaan we met z’n drieën doen!

De auto wordt weer geparkeerd bij het verlaten pompstation en we lopen het rondje nu met de klok mee. We proberen een pad te vinden dan dicht tegen de lagune aan loopt en niet door het duingebied en over het prachtige strandje van Voidokilias. We vinden het pad niet en ook niet de vogelkijkhut die er volgens de borden zou moeten staan. Geen probleem, het is en blijft een prachtig een gebiedje.

We wijken weer even van de route af voor een kopje koffie, nemen tijdens de koffie even alle wereldproblemen door (en komen door tijdgebrek net niet aan de oplossingen toe) en vervolgen dan onze weg rond de lagune. Het is warm, en dat vinden de vogels kennelijk ook. Een lange verzameling Blauwe reigers, foeragerende Flamingo’s, het gebruikelijke IJsvogeltje, een enkele Zilverreiger, dat was het eigenlijk wel.

Om 2 uur zijn weer thuis, Cockie is uitgeslapen en helemaal klaar voor een laatste lunch in ons favoriete restaurant. We laten het ons opnieuw smaken en krijgen bij het afscheid een glaasje ouzo met citroen van de zaak; én een handje van de manager en ober. We hebben kennelijk geld genoeg achter gelaten!

Morgen gaan we verkassen. Als we de weerberichten moeten geloven zullen we in de stromende regen en mogelijk zelfs onweer moeten rijden. U hoort wel of we drijfnat aankomen in Stoupa!