7 oktober

We doen het vandaag rustig aan. De spieren zijn toe aan een helend herstelloopje. Hans heeft een wandeling gevonden die ons van Stoupa naar Agios Nikolaos brengt, ongeveer 10 km heen en terug met, om precies te zijn, 30 hoogtemeters.

Het is inderdaad een mooie wandeling, op een pad dat we moeten delen met fietsers. De twee dorpen zijn met elkaar verbonden met een fraai betonnen fietspad, ietwat anders dan het zanderige weggetje dat we in gedachten hadden.

Hoe dan ook, we genieten volop van de fraaie uitzichten. Landinwaarts liggen tussen de olijfbomen vakantievilla’s verspreid, de zeekant is een steile rots waar zo hier en daar een trappetje is naar het eveneens rotsachtige strand.

Agios Nikolaos is een klein vissersdorpje met een mini-haventje en mini-vissersbootjes. Langs de haven loopt een smalle boulevard (ook mini) met de nodige terrassen. Die worden voor een deel gevuld met toeristen, voor een ander deel met oudere Griekse mannen die luid pratend en druk gebarend de problemen van de wereld doornemen. Op tafel staan kopjes koffie, flesjes water en kleine glaasjes. Kenmerkend voor het gesprek is dat je elkaar niet laat uitspreken!

Weer wat verderop spelen twee mannen tavli, nog wat verder is een tafel ingericht met tweedehands boeken en collectebussen. Je kunt geld geven voor de opvang van zielige hondjes! Een rustgevend dorpje!

We lopen dezelfde weg weer terug, vullen onze proviand aan in de supermarkt en mogen dan even een uurtje iets voor onszelf doen. Want om 3 uur is het alweer lunchtijd. We eten werkelijk voortreffelijk in het restaurant met dezelfde naam als het dorp, Stoupa.

We zijn hersteld van de inspanningen van gisteren! Morgen kunnen we er weer tegenaan! U hoort het wel.