9 oktober

De lijven zijn aan een rustdag toe. We slapen uit, ontbijten rustig en Cockie installeert zich met haar haakwerkje, Paul met zijn podcast. Langzaamaan dringt de zon zich verder ons balkon op, het wordt lekker warm.

Zullen we dan een klein wandelingetje maken rond ons dorp Stoupa, vraag ik aan Cockie? Gewoon, om de spieren een beetje in beweging te houden? Lisbeth wil ook wel, niet te ver, niet te hoog. Komt goed, zegt Cockie, we lopen van 15m hoogte naar max 240m.

Als we willen vertrekken is er nog iets met magnetische sleutels en dichtvallende deuren. U mag daar zelf een verhaaltje van maken, controleren we bij thuiskomst wel of u in de buurt van de waarheid zit!.

We zijn nog geen 2km onderweg of stijgingspercentages van meer dan 30% doemen voor onze neuzen op; volgens Google Earth lopen we een paar meter 44,5% omhoog. De spieren een beetje in beweging houden!

We houden tijdens onze wandeling voortdurend de kenmerkende palm voor onze huisjes in de gaten. Het is de hoogste boom in de omgeving, met enkel een groen topje, de rest van de bladeren hangt dood langs de stam en vormt een paradijs voor de musjes.

Het wordt een biologenwandeling: kletsen, plantjes kijken en genieten van de uitzichten. Een leuke wandeling, ook al moeten we ongeveer 1/3 van de afstand over asfalt lopen. Er is gelukkig nauwelijks verkeer.

We lopen in 2,5 uur bijna 8km. De rest van de dag is rustdag!

Morgen weer aan het werk, u hoort het wel!