1 mei 2017

Om 8 uur ontbijt en dan beginnen we aan onze tweede etappe van de Lycian Way. Het bagagevervoer naar ons volgende onderkomen is geregeld, voor 20 TL worden vijf pakketjes afgeleverd in Olive Garden in Kabak. Voordat we aan die wandeling beginnen willen eerst nog even een afdaling (en een opstijging) doen in de Butterfly Valley. Er is door George van het naar hem genoemde House een pad bedacht/gemaakt/gevonden dat ondanks de vrijwel verticale helling toch tot aan het strand leidt. Volg de red dots zegt de uitbater, en be carefull. Het gaat inderdaad indrukwekkend steil naar beneden met af en toe een stukje waar je geen metershoge passen hoeft te maken. Een wel erg grote verticale overbrugging wordt met een soort laddertje afgedekt, maar even verderop hangen touwen. Gaan we dit doen? We besluiten om de jongste deelnemer op een evaluatie afdaling te sturen en die schreeuwt beneden het rapport omhoog. Kernzin: dit is serieus! Op basis van het rapport ontwikkelen we een plan van aanpak dat weer omgezet wordt in een activiteitenplan. De op een na oudste deelnemer wordt naar beneden gestuurd mét rugzak. De op een na jongste deelnemer zonder rugzak. De oudste deelnemer blijft boven voor coördinerende activiteiten. De drie spoorzoekers bedwingen ook een volgende touwafdaling maar zijn nog lang niet beneden bij het strand. Er wordt besloten tot een onvolledig G-moment en dan klimt iedereen weer naar boven. Rond de klok van tien zijn we weer terug bij George’s House waar inmiddels ontdekt is dat de kamersleutel van Paul en Cockie weg is. Paul wist zeker dat ie aan de binnenkant van de deur zat, Cockie weet nu zeker dat ie in haar tas zit. De tassen zijn inmiddels onderweg naar Kabak. No problem, laat hem daar maar achter, we halen hem wel op.

En dan zijn we klaar voor etappe twee. Er is een mogelijkheid om die snel af te ronden via een 8 km lange wandeling, vrijwel rechtstreeks naar Kabak. Er is ook een langer alternatief dat parallel aan de kustlijn loopt. We kiezen voor die laatste en lopen wederom door een betoverende omgeving. Soms lekker de hoogtelijnen volgend, soms ernstig dalend, soms steil stijgend maar steeds weer prachtig. En de zon doet weer zijn uiterste best.

Er moet onderweg ook nog ergens een Lycische graftombe zijn, willen we ook wel zien. De GPS-verantwoordelijken van deze reis hebben beiden een andere kijk of inschatting van het te volgen traject naar de tombe. Met als gevolg dat we elkaar kwijt raken. Na veel kruip-door-en-sluip-door vinden Cockie en Paul de tombe, maar daarna niet meer Rob en Miranda. Even bellen, ja hoor, wij zitten al bij het strand van Aktas, we wachten wel. Even later zitten we aan de lunch, Cockie zwemt nog een rondje en we zijn getuigen van een grote groep Oekraïners die ook naar Kabak willen. Ze maken uitgebreid gebruik van de toiletten van de uitbater van de strandtent. Ze drogen wat kleren bij de bbq, nemen water mee uit de toiletten om verderop hun eigen thee te zetten. Ze nemen niets af bij de strandtent. Bij vertrek dreigen ze dwars door toko van de uitbater een shortcut te nemen van de Lycian Way. De uitbater probeert ze met gevaar voor eigen leven op het goede pad te krijgen, onderlangs over de rotsen langs de zee. Wat een eigenwijze drollen deze groep, die bij het uiteindelijk opvolgen van de  raad de uitbater toevoegen ‘you will be dead’. Fraai volk!

We lopen weer verder langs de kust, genieten van de fraaie vergezichten en de prachtige vegetatie. Ook vandaag worden weer twee nieuwe orchideesoorten gespot! Het laatste stukje gaat nog even omhoog maar dan komen we ook in een geweldig onderkomen aan (met zwembad!). Om half vijf zitten aan ons biertje.

Morgen gaan proberen om een wandeling rond Kabak te maken. U hoort van ons!