Vandaag hoeven we geen haast te maken. Rob en Miranda gaan duiken op de Liberty, een vrachtschip van het Amerikaanse leger dat in 1942 te grazen is genomen door een Japanse onderzeeër en hier een paar kilometer naar het zuiden vlak onder de kust wrak ligt te wezen. Het vertrek is om 6:30 uur, veel en veel te vroeg voor ons oudjes. We treffen jullie wel bij het ontbijt!

Om 8:30 wordt heftig op onze deur gebonsd; liggen jullie nou nog steeds in bed? Wij gaan vast eten, om 10:00 uur staat de volgende duik gepland en daar hebben jullie ook voor ingetekend. Cockie heeft een beroerde nacht achter de rug en loopt met haar hoofd nog in een dicht waas. Het duurt echt even voordat ze weer functioneert.

Maar de geplande duik halen we (net als het ontbijt) en met twee auto’s gaan we naar Pulang Pulang, in de eerste alle duikkratten, in de tweede de duikers. Op het keienstrand worden onze duikkratten door locals van de auto gehaald en op het keienstrand gestald. Er heeft zich een kleine gemeenschap gevestigd op het strandje, mensen die een warung beheren, mensen (onder wie veel ouderen) die het sjouwwerk doen, mensen die je een T-shirt of andere spullen willen verkopen, mensen die de duikbootjes beheren als een echte kapitein, mensen die de duikbootjes na gedane arbeid uit het water takelen met een motorische lier, en nog van alles wat. Het is echt een gekrioel van jewelste!

En dan mogen we in zo’n knus duikbootje, precies groot genoeg voor twee duikers met uitrusting, een gids met uitrusting en de kapitein. Naast elkaar zitten is er niet bij! Op de duikplek stap je voorzichtig uit de boot en krijg je jouw trimvest aangereikt dat je in het water moet aantrekken. Een gedoe, waar de hulp van de kapitein onontbeerlijk bij is.

En dan maken we een prachtige duik met o.a. een enorme Gele koffervis, een zeekomkommer van minstens 1 meter die rollend vanaf een hellinkje een zandbad neemt, een grote Barracuda, velden met Buisalen, een Octopus en nog veel meer. Een uurtje later kruipen we via een klein laddertje weer in het bootje, Prachtig!

Terug naar huis voor de lunch en voor een bijzondere ontmoeting. Een broer van een oud-collega van Cockie woont sinds enkele maanden als gepensioneerde op Bali. Maar hij mist allerlei Nederlandse lekkernijen. Zijn zus heeft in Utrecht voor ons vertrek enkele pakketjes gebracht voor hem, lach niet: pepernoten, pistachenoten, kaasvlinders, kaasbolletje en opzetstukjes voor een elektrische tandenborstel. We hebben helaas niet lang de tijd want om twee uur staat onze volgende duik gepland. Hij is dolgelukkig met zijn spullen, breed lachend nemen afscheid van elkaar.

En dan duik 2, zelfde procedure maar nu niet met een bootje maar ‘gewoon’ een kantduik. Opnieuw geweldig: scheermesvissen, orangutankrab, grote harlekijngarnaal, diverse soorten naaktslakken en opnieuw veel meer. Er staat stroming, sterk genoeg om Cockie te laten besluiten het zwemmen met de armslag te ondersteunen. Dat kost natuurlijk extra lucht maar ze weet het toch nog een klein uur vol te houden.

Naar huis, een biertje op het terras, en vooruit ook nog een in de bar tijdens ‘happy hour’, een potje klaverjassen en een lekker hapje eten en dan naar bed. Ach als je een beetje doorzet is vakantie best vol te houden!

U hoort morgen hoe het verder gaat,