Vandaag doen we onze laatste activiteiten in Bahia Tomini, een prachtig onderkomen dat in eerste instantie basic lijkt maar dat allerminst is. Al was het maar doordat alles werkt wat er is: de douche doet het goed, het toilet werkt, er is voldoende elektriciteit en voor noodgevallen (bijv. het opladen van je telefoon om foto’s te maken) is er een USB-aansluiting op de zonnepanelen.

Én er is de mogelijkheid om gebruik te maken van Wi-Fi via de satelliet. Voorheen gebruikten de eigenaren dat alleen maar zelf, overdag als de zon schijnt zodat er energie is voor router en modem. Ze hebben dat nodig voor hun business, contact houden met reisagenten en klanten. Maar steeds meer gasten willen er gebruik van maken, dus is er een accu aangehangen zodat er ook verbinding mogelijk is als er een wolk voor de zon hangt. Helaas heeft de accu een beperkte capaciteit, waardoor ik voor een lege accu stond toen ik contact wilde opnemen met het thuisfront. Kike heeft het plan om er nog een zonnepaneel bij te hangen en een grotere accu, dat gaat in december gebeuren, ze sluiten de tent dan een maand lang en gaan aan de slag o.a. met een nieuw dak voor het restaurant.

Ze hadden al eerder willen beginnen, november is normaal gesproken de stilste maand van het jaar maar ze zitten al weken volledig volgeboekt. Toeristen willen de Covid-periode inhalen, is Kike’s theorie. Inhalen is een beetje moeilijk, maar voor ons geldt zeker dat we blij zijn dat er weer gereisd kan worden!

Terug naar de activiteiten, duiken! De 8 duikflessen liggen al in de boot, de vier setjes zijn opgebouwd en ik mag duiken met een te groot vest (L) en een manometer die 250 bar aangeeft. Gedurende het begin van de duik loopt ie langzaamaan naar 180 bar en na een minuut of tien geeft hij de echte stand van zaken aan (althans dan loop ik bijna gelijk op met Cockie). Zei ik dat alles werkte in het resort, onder water ligt er nog wel een uitdaging!

We maken twee prachtige duiken, zien werkelijk enorme sponzen (waarvan enkele 2 tot 3 meter hoog), een enorme diversiteit aan vissen en we worden regelmatig gezelschap gehouden door Zijdehaaien en Zwartpunthaaien. En Max doorstaat zijn eerste twee duiken prima!

Terug aan land gaan we even kort onder de douche en nemen afscheid van iedereen, betalen de rekening en stappen dan in de boot die ons naar Sandy Bay brengt. De bootsman moet nog een keer terug want ik ben mijn wetsuit vergeten!

In Sandy Bay kunnen we meteen aan de lunch, ook weer lekker met een enorm stuk tonijn erbij. De zon schijnt waardoor misschien onze wetsuits op tijd droog zijn. Al die natte zooi geeft alleen maar overgewicht in het vliegtuig.

Kike heeft een beetje gelijk dat het resort wat minder van kwaliteit is. De deurklinken worden met duct tape bij elkaar gehouden, de lampen op de douche zijn stuk, de sleutel kan niet uit het slot, de rugleuning van enkele stoelen in het restaurant hebben het begeven maar kennelijk maakt dat allemaal niet uit: de accommodatie is volledig bezet!

Cockie gaat in de namiddag nog even snorkelen, in de baai van Sandy komen regelmatig schildpadden voor. Helaas deze keer niet.

Na het avondeten krijgen een briefing over morgen: om 3:30 opstaan, 4:00 ontbijt en 4:30 in de boot. En duimen dat het morgen niet regent. Want dan gaan we geheid zeiknat aankomen in Bunta en misschien nog niet opgedroogd zijn als we in Luwuk het vliegtuig pakken.

U hoort het wel.