4 augustus

(door Freek)

Paul is nog niet helemaal bij met de blogs en aangezien dit drukt op de samenzijn-tijd is de gastschrijver voor vast aangenomen, nog voordat hier enige stemming over plaats heeft kunnen vinden. Het voelt als een eer! En om dan maar weer met een passende tegelwijsheid te beginnen; beter 1 blog online dan de gedachte aan 10.

Gisteren hebben we Joseph ontmoet, onze gids voor de rest van de reis door Kenia. Hij pikt ons vanmorgen om 8u op, dus de wekker staat op 7u. De vogeltjes rond ons hotel zijn al vanaf 5 uur druk in de weer, waaronder de Hadada-ibis die zich tot onze huis-Ibis ontwikkelt (voor passend geluid: https://xeno-canto.org/species/Bostrychia-hagedash)

Joseph brengt ons vandaag naar Hells Gate waar we gaan fietsen. Bij de ingang van het park huren we fietsen, een beetje afgetrapt, met versnellingen waar er maar een paar van werken. De huurder heeft zijn uitspanning zo’n kleine twee kilometer voor de echte ingang van het park. We hoeven die afstand niet te fietsen, er worden 7 fietsen met een touw achter op één brommer gebonden, wij stappen in de auto en Joseph brengt ons twee kilometer verder.

Bij Hells Gate moeten we entree betalen. Freek is de man van de financiën, hij schuift aan naast Joseph bij het loket. De dienstdoende ambtenaar heeft zijn wiskunde op school vroegtijdig afgebroken. Het rekenopgave is 7x de entree voor fietsen, 215 Keniaanse shilling per fiets. Of per persoon? De entree per persoon zit toch al in ons reispakket? Die is toch al betaald door Joseph?  Pole pole. De ambtenaar krijgt hulp van een dame met wiskunde B die naast Freek staat. Pole pole! Goed overleg leidt tot een rekening van 7x 215 is 1505 shilling. Freek geeft 4 briefjes van 500 en wil graag 495 wisselgeld; sorry, we don’t accept cash! Dan wat verderop bij Anne de creditkaart halen, teruglopen, bankpas invoeren en zeg JA op 1575 shilling. Het was toch 1505? O ja! Pole pole! De betaling wordt geaccepteerd, graag het bonnetje. Polo sana, het papier in het machientje is op!

We gaan fietsen. De fietstocht is fenomenaal. Weer een compleet andere ervaring en een nieuwe manier om alle prachtige natuur die Kenia rijk is te bewonderen. Hell’s gate is een natuurpark waar door thermische activiteit aardlagen gespleten zijn. Door deze thermische activiteit zijn er op veel plekken warmwaterbronnen. Hier zijn door de lokale autoriteiten meerdere warmwater-energiecentrales aangelegd. De fietstocht naar de warmwaterbronnen gaat door zo’n gespleten aardlaag. Je fiets door een vlakte, aan beide kanten omgeven door steile wanden, er zit veel wild.

In ongeveer vijf kwartier fietsen we 7,4km. Aan het eind van het pad kunnen we alleen maar te voet verder. De keuze bestaat uit een korte route (30 minuten uit en thuis), medium route (1,5u uit en thuis) of de lange route (ruim 3 uur wandelen). Na goed overleg besluiten we de medium route te nemen. Onze gids heet Joseph. Ook Joseph.

Deze Joseph begeleidt ons. Luc blijft achter in de auto bij de echte Joseph, wij gaan aan de wandel langs een gorge waar in de diepte een riviertje te zien is. Vanaf deze kant komen we uiteindelijk bij ‘Pride rock, de plek waar in de film de ‘Lion King’ Simba gepresenteerd wordt aan alle dieren in het rijk. We draaien om deze rots verder naar beneden en komen uiteindelijk op de bodem van de gorge. Officieel mogen we hier niet lopen dus als iemand er naar vraagt, ontken dan dat we er zijn geweest!

Het riviertje op de bodem is nu slechts een stroompje dus we kunnen er mooi langs lopen. Cockie is nog altijd herstellende van haar recente heupoperatie maar liet zich hier niet door weerhouden. Over de rivier, onder de rotsen door, met geïmproviseerde opstapjes, ze doet het allemaal maar. We genieten met volle teugen.

We klimmen weer uit de gorge naar boven, behoorlijk stijl; er hing ooit een touw waar je je aan vast kunt houden, maar liggen alleen nog restanten van op de grond. Cockie komt hijgend en puffend goed boven en vanaf daar is het makkelijk lopen naar de auto. en vervolgen onze weg, terug naar de bus.

Voor de Keniaanse schoolkinderen is het de laatste vrijdag voor de vakantie en zij zijn in grote getalen naar Hells Gate gekomen, een schoolreisje. We lopen langs die klasjes, alle leerlingen willen een high-five van ons, zelfs de meesters en de juffen. Gelukkig komen we nog drie klassen tegen waarbij hetzelfde ritueel zich herhaalt. Zou dat ook gebeuren bij en wandeling op de Utrechtse heuvelrug?

De middag in het hotel verloopt zonder al te veel bijzonderheden. Er wordt nog gezwommen in het zwembad, gelezen en blogs geschreven.

Morgen een vulkaan beklimmen of in het hotel de tijd stuk slaan. U hoort het wel!