5 mei 2017

We hebben het ontbijt om 7.30 besteld. Dat zit eigenlijk niet inbegrepen bij het appartement dat we geboekt hebben, maar de uitbater vindt het geen probleem om het voor ons te regelen en wel voor niets! We zijn de enige gasten in zijn onderkomen; in Gelemis hebben we gisterenavond nog geen tien andere toeristen geteld in de restaurants en shops. Terwijl er accommodatie is voor enkele honderden toeristen (of misschien nog wel meer)! Het is triest en bedroevend, dat vindt ook onze uitbater die de schuld van alle kommernis bij slechts één persoon legt. Hij noemt geen naam, maar richt veelbetekenend zijn  wijsvinger tegen zijn slaap en haalt met de middelvinger de trekker over.

Half acht ontbijt dus, want de duikboot in Kas vertrekt om 10 uur. Het is vanaf Gelemis 45 minuten rijden. Maar om half acht is er nog niemand, om kwart voor acht staat iemand hard te werken in de keuken. Er was geen voorraad meer; geen gasten, geen voorraad. Als Rob om suiker in thee vraagt, moet de uitbater naar een shop aan de overkant van de straat. Geen nood, meldt hij, morgen is alles in orde! Tijdens het ontbijt overleggen we nog even over de ernstige snotterneus van Paul en een mogelijk probleem met klaren en reverse block. Misschien beter om af te zien van een duik. Er moet sowieso nog onderhandeld worden over het duiken, want een prijs van 45 euro voor één duik slaat nergens op.

In Kas hoeft niet onderhandeld te worden, één duik kost 75 TL (nog geen 20 euro) inclusief alle materiaal. Opnieuw een no-brainer. Cockie en Paul doen navraag naar de mogelijkheid van zeekajakken, maar dat is niet mogelijk. Het kajakken over de verdronken stad moet in het tijdraam van 7.30 tot 11 uur passen. Daarna komen de grote gemotoriseerde boten en moeten de kajaks wegwezen. OK, doe ons dan maar zo’n boottocht. Wat kost dat? 100 TL per persoon, inclusief een retour transfer naar de boot (30 minuten rijden), lunch aan boord, drie stops om te zwemmen/snorkelen, een vaart over de verdronken stad en een (klim)wandeling naar een fort. No-brainer?

Daar waar normaal een bus ingezet wordt om 40 toeristen te vervoeren van Kas naar de boot, volstaat nu een personenauto waarin twee Chinezen en wij met z’n tweeën. We zijn vandaag de enige klanten van deze uitbater! Hoezo toerisme op z’n gat? Hoezo in deze streek meer dan 80% NEE-stemmers bij het referendum? En ook: van de menukaarten is ongeveer de heft van de gerechten doorgestreept. Die spullen worden kennelijk niet aangeschaft voor die anderhalve zool die hier nog op vakantie komt.

We zijn nog geen vijf minuten aan boord of Cockie en de schippersvrouw zitten op hun telefoons foto’s uit te wisselen van kinderen en kleinkinderen. Verder doen we onze boottocht zoals het full program voorschrijft. We varen langs een prachtige kust met overal kleine eilandjes. Aan het eind (of begin, zo je wilt) van Aquarium Bay wordt een stop gemaakt voor zwemmen/snorkelen. Cockie ligt als eerste in het (frisse) water. We varen over de verdronken stad waar allerlei wetenswaardigheden door de schipper worden aangewezen met behulp van spiegeltje waarin hij het zonlicht laat weerkaatsen. We maken een langere stop voor een prima lunch (er is zelfs bbq aan boord!) en tenslotte mogen we aan land om een fort/kasteel op een topje te bezoeken. En zelfbenoemde poortwachter staat daar naar Indonesisch model tien TL van elke toerist te vangen, geeft ze een ticket en laat iedereen doorlopen. De poortjes van de ticketlezer staan gewoon open! De 10 TL verdwijnen waarschijnlijk in een open broekzak.

Dan varen we terug naar de haven, stappen weer in een personenauto en gaan terug naar Kas. Onze taxichauffeur van vanmorgen is nog onderweg, dus alle tijd voor een biertje. Kunnen we ervaringen van vandaag even uitwisselen. En dan weer naar huis, douche pakken en even Scorito doornemen. Na het diner lopen we speciaal naar een tentje dat Rob gespot heeft en waar verse taart geserveerd wordt. Als wij aankomen is de taart op!

Hopelijk hebben we morgen meer succes. U hoort van ons.